Waartoe heeft God je geschapen?

Voor de meesten van ons klinkt het woord roeping bekend in de oren. Misschien denk je gelijk aan het huwelijk, het priesterschap of het religieuze leven. Of misschien denk je aan een bepaalde taak of bestemming die God voor jou heeft. Volgens de Van Dale is een roeping 'het roepen van de mens tot zijn bestemming of het bestemd zijn tot de vervulling van een bepaalde taak.' Die omschrijving roept direct een belangrijke vraag op: waartoe heeft God je eigenlijk geschapen? Met andere woorden: wat is onze roeping? De taalkundige definitie van Van Dale legt niet goed uit wat roeping inhoudt. Een roeping is in wezen een uitnodiging van God, waarop de mens vrij kan antwoorden. God dwingt ons niet om op zijn uitnodiging in te gaan. Hij laat ons vrij om Hem te volgen.

Jezus als voorbeeld

Over roeping is door de eeuwen heen veel geschreven, en dat zal ongetwijfeld zo blijven. Iedere christen die Jezus wil navolgen is met dit onderwerp bezig. En dat is niet gek, want Jezus had zelf ook een bijzondere zending van de Vader. Tot ongeveer zijn dertigste levensjaar leefde Jezus een verborgen leven in Nazareth. Hij stond daar een tijd bekend als timmerman. Toen de tijd gekomen was om zijn openbare zending te beginnen, verzamelde Hij zijn apostelen en trok Hij door het land om het Evangelie te verkondigen, ging Hij in discussie met de wetgeleerden, werd berecht, stierf aan het kruis en verrees op de derde dag. Hij werd gezonden om voor ons te sterven en te verrijzen, niet alleen zodat onze zonden vergeven konden worden, maar ook zodat we in communie kunnen treden met de levende God.

Onze fundamentele roeping

Het treden in communie/gemeenschap met God is onze fundamentele roeping. Jezus heeft dit voor ons allen mogelijk gemaakt uit liefde voor ons. Hij verlangt ernaar om een relatie met ieder van ons aan te gaan. Dit betekent dat God niet wacht totdat wij Hem zoeken, maar dat Hij zelf het initiatief neemt. Hij blijft ons uitnodigen, ongeacht waar wij ons op dat moment in ons leven bevinden. Hierbij kun je denken aan het verhaal over de verloren zoon (Lucas 15, 11-32).

Gemeenschap met God

De Catechismus van de Katholieke Kerk (CKK) §2567 zegt: "Of de mens nu zijn Schepper vergeet of zich ver van zijn gezicht verborgen houdt, of hij nu zijn afgodsbeelden naloopt of de godheid ervan beschuldigt hem te hebben verlaten: de levende en ware God roept elke persoon onvermoeibaar op tot de mysterievolle ontmoeting die bestaat in gebed". Dit laat zien dat God ons allereerst uitnodigt om in gemeenschap met Hem te leven. Het gebed is bij uitstek de manier waarop wij deze persoonlijke relatie met Hem kunnen onderhouden en verdiepen. Voor God maakt het niet uit waar je op dit moment in je leven staat. Misschien ben je wel erg ver van Hem verwijderd geraakt. Of misschien ben je heel dichtbij. Ongeacht waar je staat, blijft God je uitnodigen om Hem in gebed te ontmoeten. Gebed is het fundament van je persoonlijke geloof. Als christen is het belangrijk om dagelijks tijd vrij te maken voor God. Net zoals iedere menselijke relatie aandacht en tijd nodig heeft om te groeien, geldt dat ook voor onze relatie met God. Je hoeft niet voortdurend gedurende de dag in gebed te zijn en je hoeft ook geen uren per dag aan stil gebed te spenderen. Het gaat erom dat je je relatie met jouw Schepper verbetert en dat je je volledig aan Hem wijdt.

Onze universele roeping

In het gebed leer je je Schepper beter kennen. En hoe beter je God kent, hoe beter je ook weet wat Zijn plan voor jouw leven is. Gods plan voor jouw leven is altijd een ander plan dan wat Hij voor andere mensen heeft. Niemand heeft precies dezelfde roeping voor je, aangezien geen mens gelijk is. Dat geldt overigens niet voor onze universele roeping. De roeping die wij allemaal gemeen hebben is heiligheid. En nee, heiligheid is niet gelijk aan perfectie. Ook nooit meer zondigen en uitsluitend bezig zijn met religieuze activiteiten horen hier niet bij. Heiligheid gaat veel dieper dan dat. Lumen Gentium §40 zegt hierover: "Voor iedereen is het duidelijk dat alle gelovigen, tot welke stand of staat zij ook behoren, tot de volheid van het christelijk leven en de volmaaktheid van de liefde geroepen zijn', wat weer verwijst naar Matteüs 5,48. Heiligheid is volmaaktheid in de liefde en de volheid van het christelijk leven. Heilig worden betekent dus niet dat je vanaf vandaag foutloos moet leven of dat je nooit meer zult zondigen. Het betekent dat je ernaar streeft om steeds meer op Christus te gaan lijken. Dat je groeit in liefde voor God en je naaste, leert leven naar Gods geboden en Hem steeds meer de ruimte geeft in jouw leven. Heiligheid is geen prestatie die je op eigen kracht moet of kunt bereiken, maar een weg waarop Gods genade je begeleidt. Dit is voor iedere gelovige haalbaar, al is het niet altijd gemakkelijk.

Onze persoonlijke roeping

We hebben nu de fundamentele en de universele roeping al behandeld, maar er komt een derde bij. Heilig worden kan op ontelbaar veel manieren. Volgens de kerk is er ook nog de persoonlijke roeping. Ieder mens is geroepen tot een bepaalde levensstaat. Er zijn verschillende levenswegen of vormen waarin iemand zijn roeping kan beleven:

• Het huwelijk

Het huwelijk is een natuurlijke levensgemeenschap die door God vanaf de schepping gewild is. In Genesis 2,24 lezen we dat een man zijn vader en moeder verlaat om zich aan zijn vrouw te hechten, waarna zij één vlees worden. Man en vrouw vormen daarmee een nieuwe levensgemeenschap, waarin zij elkaar liefhebben, trouw blijven en samen groeien in heiligheid. Het huwelijk is een van de sacramenten van de katholieke Kerk. Voor meer informatie over het sacrament van het huwelijk raad ik je aan om CKK §1601 tot §1666 en Gaudium et Spes §47 tot §52 te lezen.

• Het gewijde ambt (priesterschap en diaconaat)

Katholieke mannen zouden een roeping kunnen hebben tot het priesterschap of het diaconaat. Beide levensstaten horen bij het gewijde ambt, maar zijn niet hetzelfde. Ze hebben een eigen karakter. Niet iedere diaken volgt namelijk een seminarieopleiding zoals priesterkandidaten. Permanente diakens kunnen bijvoorbeeld ook gehuwd zijn. Als je denkt dat je geroepen bent tot een van deze levensstaten, moet je weten dat dit een lange en intensieve onderscheidingstijd vergt op het seminarie. Als je meer informatie wil over het gewijde ambt, raad ik je aan om CKK §1536 tot §1600 te lezen.

• Het religieuze en godgewijde leven

Hieronder vallen mannen en vrouwen die zich door middel van de evangelische raden van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid op bijzondere wijze aan God toewijden. Binnen deze levensstaat zijn er ontzettend veel opties. Er zijn veel verschillende kloosterordes, manieren van Evangelisatie en locaties. Ook hier moet je onderscheiden waar God jou wil hebben. Voor meer informatie over het religieuze en godgewijde leven raad ik je aan om CKK §914 tot §933 te lezen.

• Het ongehuwde leven

Hieronder vallen mensen die niet trouwen om verschillende redenen. Het kan zijn, omdat je geen priesterroeping voelt en toch altijd beschikbaar wil zijn voor de Kerk, maar ook als je meer ruimte wil hebben voor gebed, naastenliefde of het apostolaat. Het ongehuwde leven  Zowel mannen als vrouwen kunnen geroepen zijn voor het ongehuwde leven.

Hoe ontdek je jouw persoonlijke roeping?

Drie dingen zijn hierin erg belangrijk: gebed, geestelijke begeleiding en onderscheiding. In het gebed leer je God kennen en maak je ruimte om naar Hem te luisteren. Een roeping ontdekken doe je nooit alleen. Een priester, religieuze of ervaren geestelijk begeleider kan je helpen om je verlangens, ervaringen en mogelijke roeping beter te onderscheiden. In deze onderscheiding kijk je naar je verlangens, talenten, omstandigheden en de vruchten die een bepaalde levensweg voortbrengt. Je kunt hiervoor ook de 'onderscheiding van geesten' gebruiken van de heilige Ignatius van Loyola. Dit is een populaire geestelijke oefening dat gaat om het leren herkennen wat iemand dichter bij God brengt en wat juist niet.

Een antwoord op Gods roeping

Wij zijn allemaal uitgenodigd door God om onze roeping te volgen, maar Hij laat ons vrij om daarop te antwoorden. Dat zie je bijvoorbeeld terug in Matteüs 19, 16-22 waar een rijke jongeman Jezus vroeg wat Hij moest doen om het eeuwig leven te verkrijgen. Jezus nodigde Hem uit om al zijn bezittingen te verkopen en om Hem te volgen. De rijke jongeman ging bedroefd weg, omdat hij het moeilijk vond om afstand te doen van zijn bezittingen. Hij laat ons zien dat een mens Gods uitnodiging ook naast zich neer kan leggen. Deze vrijheid heeft God ons gegeven. Wij hoeven onze roeping niet te volgen als wij dat niet willen. Maar als je Jezus echt wil navolgen, moet je jezelf afvragen of het wel handig is om je roeping af te wijzen. Een uitnodiging is pas een uitnodiging als je ook de vrijheid hebt om haar niet te aanvaarden.

"Wees niet bang! Open, ja, zet de deuren wijd open voor Christus!" zijn de bekende woorden van de heilige paus Johannes Paulus II uit zijn inaugurele homilie van 22 oktober 1978. Soms kunnen mensen bang zijn voor wat God van hen vraagt. Wat als God je roept tot het priesterschap? Wat als je je huidige leven moet veranderen? Wat als je iets moet opgeven? Dit zijn terechte en begrijpelijke vragen die erbij horen. Maar God vraagt jou om Hem te vertrouwen en de volgende stap te zetten. Stap voor stap mogen we meer op Hem vertrouwen. Je roeping weten betekent immers niet dat je alles meteen weet. Sommigen verwachten een specifiek teken of een droom. Maar onderscheiding verloopt vrijwel altijd geleidelijk.

Je roeping vraagt om dagelijkse trouw. Een roeping is niet een eenmalige beslissing die je neemt. Het is een dagelijkse keuze om trouw te blijven aan God en je roeping. Een gehuwde man beantwoordt bijvoorbeeld zijn roeping door elke dag trouw te blijven aan zijn vrouw en gezin. Een priester beantwoordt zijn roeping door trouw te blijven aan Christus en Zijn Kerk. Een religieuze beantwoordt zijn roeping door trouw te blijven aan haar geloften etc. In Lucas 16,10 staat: "Wie betrouwbaar is in het kleine, is ook betrouwbaar in het grote". Je hoeft niet eerst iets buitengewoons te doen om Gods roeping te beantwoorden. Begin met trouw zijn in de dingen die vandaag op je pad komen. 

Tot slot helpt Gods genade jou om je roeping te beantwoorden. Christen zijn is vertrouwen op Gods genade. Je hoeft niet zelf alles te realiseren en door te hebben. God begeleidt je met zijn genade op jouw levensweg. Dit kun je teruglezen in onder andere CKK §1996 (onze rechtvaardiging komt voort uit Gods genade), CKK §2001 (Gods genade gaat vooraf aan onze vrije medewerking) en CKK §2002 (Gods vrije initiatief vraagt om het vrije antwoord van de mens).

Vergeet niet: we hebben allemaal een fundamentele, universele en een persoonlijke roeping. Onze fundamentele roeping tot gemeenschap met God en onze persoonlijke levensweg staan niet los van onze universele roeping tot heiligheid. Juist door God te leren kennen en Hem te volgen in onze eigen levensomstandigheden, kunnen we groeien in heiligheid. Dit is waar het christelijk leven omgaat. We zijn allemaal uitgenodigd om heilig te worden. Hij nodigt jou uit om in gemeenschap met Hem te leven. De vraag is uiteindelijk niet alleen waartoe God ons roept, maar ook of wij bereid zijn om op Zijn uitnodiging in te gaan. En bovendien is Gods uitnodiging er niet alleen voor mensen die al weten wat ze met hun leven willen. Gods uitnodiging is er voor iedereen!

Belangrijke figuren die hun roeping hebben gevolgd:

• Abraham: Genesis 12, 1-9, Genesis 15,1-6.
• Mozes: Exodus 3,1 tot Exodus 4,17.
• Samuël: 1 Samuël 3,1-21.
• Jesaja: Jesaja 6,1-8.
• Ruth: Ruth 1,1-18, Ruth 4,13-22.
• Moeder Maria: Lucas 1,26-38.
• Petrus en Andreas: Matteüs 4,18-22.
• Matteüs: Matteüs 9,9-13.
• Paulus: Handelingen 9,1-19, Handelingen 22,3-16.
• Maria Magdalena: Johannes 20,11-18.